Bütün samimiyetimle söylemek istiyorum ki son yıllarda  ardı ardına albüm yapan yeni yetmelerin hiç bir albümünden kişisel zevk almadım... Bu genç müzisyenlerin  hiç bir albümünü alıp da ikinci hatta üçüncü kez dinlemedim, biri hariç..

Mustafa Ceceli’nin bu ilk solosunu uzun zaman elimde , arabamda, i-podumda tuttum... Ve her dertlendiğimde dinledim, her kaliteli bir romantizm yaşamak istediğimde dinledim.. Özellikle “Bekle” den çok etkilendim.Diyebilirim ki uzun zaman sonra ilk kez Türkiye’de albüm yapan bir genç yorumladığı bir şarkı ile bana gözyaşı döktürebildi.. Sezen Aksu yazdı mı yazıyor, salladı mı sallıyor. Burada  tek kelime yazmış....

Bekle dönüşü vardır zor sürgünlerinde

Bekle hatırla bizi dar günlerinde

Telli turnalar gibi, çifte kumrular gibi

Sarışıp bir sedir ağacı gölgesinde

Baharı selamlayıp, iki çift kelamlayıp

Gamsız günler gecelerdim elinde

Biz gülleri severdik, dikenleriyle

Koklardık kanayana dek ellerimiz

Gül dikensiz olur mu? Ah etmezdik

Bekle, bekle hiç pes edermiyiz

Bir nasihat gibi bu sancılı hasret

Miyadını doldurup biter bir gün

Karanlık aydınlığa kavuşur elbet

Siz o gün bayramı kutlamayı görün

Bekle sıcacık bir Haziran

Bekle ısıtıp sol yanını yatağında

Telli turnalar gibi, Çİfte kumrular gibi

Sarışıp bir sedir ağacı gölgesinde

Baharı selamlayıp, iki çift kelamlayıp

Gamsız günler geceler ellerinde

Bu şarkıda yer alan

“Dönüşü var zor sürgünlerinde...”

“Biz gülleri severdik dikenleriyle....”

“...Sancılı hasret miyadını doldurup biter bir gün,  karanlık aydınlığa kavuşur elbet...”

anlatımları beni çok etkiledi...

Zor ve sıkıntılı bir yıl olan 2009 yılında herkesin beklediği bir sürgün dönüşü mutluluğu var...

Umarım herkes bu  sürgün dönüşü mutluluğu yakalayarak beklediğine değdiğini anlar...