Cem Karaca - Merhaba Gençler (DMC - 2018)

Cem Karaca - Merhaba Gençler (DMC - 2018)

Açık konuşmak ve son sözü ön sözde söylemek istiyorum: Teoride muhteşem bir tını veren böyle bir projenin bu kadar kötü uygulanmasına şaşırdım. Prode A’dan Z’ye sıkıntılı. İlk önce albümün adı sıkıntılı. Albüme neden Cem Karaca – Merhaba Gençler adı verildi anlamadım. Sanki Cem Kara yaşıyormuş da yeni bir albüm yapmış ya da rahmetlinin eski bir albümü yeniden yayınlanmış gibi bir imaj vermiş.

Hadi bunu geçelim.

Albümü heyecanla dinlemeye başladım, albümde toplam 13 Cem Karaca şarkısı ve bir şiir yorumu var. Şarkıları en az üç kez tek tek dinledim. Heyecanlanmak istedim ama olmadı, zevk almak istedim ama olmadı, Cem Karaca’nın o dramatik , heyecanlı şarkıları gitmiş yerine mıy mıy yorumlarla yapılan şarkılar gelmişi. Anadolu rock gitmiş yerine batı rock ve gürültülü bir rock müzik gelmiş. Bugün acaba Cem Karaca yaşasaydı bu şarkıları böyle düzenlermiydi? Bu şarkıların bu kadar kötü düzenlenmesine saygısından dolayı bir laf etmezdi eminim ama ona verilseydi bu şarkıları daha iyi düzenletirdi.

Albüm bir proje albümü, tribute albüm yani. Yorumcular ve gruplar birer Cem Karaca şarkısı seslendirmişler. Ama bana burada yer alan yorumcular büyük bir bölümünün Cem Karaca müziğinin anlamıyor gibi geldi. Onun ruhunu verememişler.

Albüm Sıla’nın “Sen de Başımı Alıp Gitme” yorumu ile açılmış. Felaket bir yorum ve felaket bir düzenleme. En kötü Sıla yorumlarından birini dinledim, alamamış ruhunu şarkının. Tek kelimeyle Efe ile beraber şarkıyı batırmış. Bu ara Nil Burak yaşarken neden bu şarkı ona söyletilmedi onu da anlamadım!

Teoman “Tamirci Çırağı”nı seslendimiş, mıy mıy başları mıy mıy bitti şarkı.  Yahu Teoman sen yapma bari. O coşkulu şarkı cenaze merasimine dönmüş nerdeyse.

Fırat Tanış, “Sevda Kuşun Kanadanında” yı seslendirmiş, fena olmamış. En azından derli toplu bir düzenleme yapılmış. Daha iyi olamazmıydı? Tabii ki olabilirdi.

Haluk Levent “Yorgunum Kaptan”ı seslendirmiş. Çok önemli bir şarkıdır bu şarkı. Kötü olmadı, Haluk ruhunu katmış şarkıya. Düzenleme biraz daha iyi olabilirdi.

Halil Sezai “Oh Be” adlı şarkıyı seslendirmiş. Vallahi Halil’den beklemediğim kadar iyi olmuş. Burada şarkıların düzenlemeleri de çok önemli. Her solist kendi ekibine düzenletmiş şarkıları. Burada bir sıkıntı var, yorumcuların aranjörleri de Cem Karaca’nın ruhunu kapamamış. Çoğu düzenleme basit ötesi olmuş.  “Oh Be” bu açıdan albümün en kaliteli düzenlemesi olmuş. Aranjör Etkin Eti en azından bir şeyler eklemek istemiş ve bunu başarmış.

Mehmet Erdem, “Islak Islak” ı seslendirdi. Çok önemli bir şarkıdır bu şarkı. Mehmet Erdem kendi melankolik yorumu ile çok ağırlaştırmış şarkıyı. Oysa Cem Karaca ne kadar dramatik ve coşkulu seslendirmişti. Bu şarkıda olduğu gibi diğer tüm şarkılarda aynı şeyi hissettim. Şarkılar orijinallerinin üstüne çıkamamış. Kötü birer demo gibi kalmış.

Albümün en iyi düzenleme ve Cem Karaca ruhunu veren şarkısını Kolpa seslendirmiş.  Düzenlemesini Emirhan Cengiz yapmış, bravo bu çocuğa, son yıllarda her yaptığı işlerde karşıma iyi bir düzenleme anlayışı ile çıkıyor. Cem Karaca ruhunu kaybetmeyen tek düzenleme ve yorum bu şarkıda oldu.

Can Bonomo “Namus Belası”nı seslendirmiş. Sesi ve yorumu yakışmış şarkıya. Bu şarkıyı dinlerken Can Bonomo bir rock cover albüm yapsa güzel olabilir diye düşündüm. Düzenleme bu şarkıda da biraz softlaşmış. Bunu proje sahibi mi istedi yoksa kazara mı öyle oldu anlamadım. Tüm düzenlemeler yumuşamış albümde. Bu bilinçli yapıldıysa kötü, çünkü rocker bu albümü bu soft soundlarla dinlemez. Popçulara mı dinletmek istiyorlar ? O da olmaz. 

Albümün başarılı coverlarından biri de Yüksek Sadakat’ın yorumladığı “Ceviz Ağacı”. Cem Karaca ruhunu ve duygusunu vermeyi başarmışlar.  Yüksek Sadakat Grubunun eski solistlerinden Cemil Demirbakan “Kara Bahtım”ı seslendirmiş. Açık konuşayım bu şarkıda ortada kaldım. Ne beğendim ne de beğenmedim. Sıradan bir düzenleme gibi geldi bana.

Gökcan Sanlıman, “Sakın Dönme” şarkısını seslendirdi. Çok ilginç bir şey söyleyeceğim, albümün en başarılı şarkılarından biri olmuş. Şarkıyı dinlerken zevk aldım, düzenlemesine bir baktım Emirhan Cengiz adını gördüm, bir kez daha bravo dedim. Hafif volero bir ritimle kurgulamış şarkıyı, Gökcan’ın tonunu tam uyarlamış ve çok cool ve kaliteli bir cover çıkmış.

Kök Grubu “Bindik Bir Alamete”yi seslendirdi, açık ve net söyleyeyim. Hiçbir şey hissetmedim. Hatta başım ağrıdı çok hard geldi şarkı bana.

Şevket Çoruh “Parka” yı coverlamış. Yorumcu duyguyu vermiş, Cem babanın ses tonunu andıran yorumu da güzel. Bu şarkının da düzenlemesini Emirhan Cengiz yapmış. Bir popçunun rock ve Cem Karaca ruhunu bu kadar başarılı bir biçimde sunması rocker aranjörler adına çok manidar. Retro bir soft- rock soundla düzenlemiş şarkıyı. Ben, Şevket Çoruh adını ilk kez duygum, belki benim eksikliğim, iyi şarkı söylüyor. Bence umut var.

Albümün kapanışı Ayşen Gruda yapmış. Sude Bilge Demir’in şiirini, Emirhan Cengiz’in  bestesi ve piyano eşliğinde okumuş. Çok romantik ve kaliteli bir melodi yakalamış. Şirini dikkatle dinledim, arkada akan müziği de dinledim. Çok etkileyici. Çok güzel, romantik ve duygusal. Cem Karaca ile bu şiir arasında nasıl bir bağ kurularak bu albüme eklenmiş anlamadım, ama bu duygudan bağımsız dinlediğim zaman bana duygu veren bir çalışma olmuş.

Albüm bittiğinde karmaşık duygular içindeydim, hüzünlendim biraz kızdım, biraz da hayal kırıklığı yaşadım. Hüzünlendim çünkü Cem Karaca’yı çok özlediğimi hissettim, ölümün ne kadar kötü bir şey olduğunu bir kez daha hissettim. Keşke uzun ömürlü olsaydı baba Cem…

Kızdım çünkü Cem Karaca gibi bir babaya bir proje yapılırken daha itinalı olmak gerekir. Daha dikkatli çalışmak gerekir. Hayal kırıklığı yaşadım çünkü bu albümden daha güzel şeyler bekliyordum. Baştan salma bir toplama albüm gibi geldi bana. Emirhan Cengiz dışında kimse çalışmamış sanki, herkes angarya yapmış işini.  Bir ruh yok, bir Cem Karaca duygusu, dramatizasyonu yok.  Herkes şarkıyı yapmış teslim etmiş ve görevi bitmiş gibi. Bu proje albümlerindeki ezberlerin bozulması lazım. Çünkü hem müziğe saygısızlık oluyor, hem Cem Karaca gibi bir ustaya hem de dinleyiciye saygısızlık. Burada projeye giren solistlerin ve aranjörlerin ruhsuzluğu damgasını vurmuş diyebilirim.

Sonuç olarak Cem Karaca şarkılarını farklı bir sound ve yorumla dinlemek isteyenler edinsin bu albümü. Ama hiç heveslenmesinler albümü dinlemeyi bitirdikten sonra tekrar eski Cem Karaca versiyonlarını dinleyecekler. Bu ara bu albümde “Yahya Kahya” neden yer almadı anlamadı. Cem Karaca’ya son baharını yaşatan bir şarkıydı….

Albümde Yer Alan Şarkılar

1. Sıla – Sende Başını Alıp Gitme

2. Teoman – Tamirci Çırağı

3. Fırat Tanış – Sevda Kuşun Kanadında

4. Haluk Levent – Yorgunum Kaptan

5. Halil Sezai ft. Sansar Salvo – Oh Be

6. Mehmet Erdem – Islak Islak

7. Kolpa – Bu Son Olsun

8. Can Bonomo – Namus Belası

9. Yüksek Sadakat – Ceviz Ağacı

10. Cemil Demirbakan – Kara Bahtım

11. Gökcan Sanlıman – Sakın Dönme

12. Kök – Bindik Bir Alamete

13. Şevket Çoruh – Parka

14. Ayşen Gruda - Buluşma

11.07.2018
FACEBOOK
TWİTTER
İNSTAGRAM